© 2014  Gabinet Psychologiczny mgr Joanna Barszczewska | Psycholog Szczecin | Psychoterapia Szczecin | Psychoterapeuta Szczecin

Tel: 695-167-338

Metody

Terapia poznawczo-behawioralna

Psychoterapia poznawczo–behawioralna jest jednym z najlepiej udokumentowanych podejść terapeutycznych. Jej skuteczność została potwierdzona na gruncie licznych badań klinicznych. Główna idea tej terapii zakłada, że nasze myśli i przekonania odgrywają zasadniczą rolę w uczuciach i zachowaniu. Zatem nasze zachowania i emocje nie są kształtowane przez obiektywne zdarzenia, ale ich subiektywne interpretacje.

Zasadniczym celem terapii poznawczo-behawioralnej jest zmiana tych schematów myślenia i zachowania, które wywierają negatywny wpływ na nasze życie, obniżając poziom satysfakcji w relacjach z otoczeniem. W procesie terapeutycznym klient uczy się modyfikować swoje myśli, przekonania i założenia tak, aby w efekcie  podnieść komfort życia. Przebieg oraz kształt tego procesu opiera się na dokładnie określonej strukturze oraz umowie wypracowanej między terapeutą i klientem. Zadaniem terapeuty jest zrozumienie problemów klienta i pomoc w osiągnięciu wytyczonych celów. Z kolei przed klientem stoi zadanie określenia problemów, nauka konstruktywnych sposobów myślenia, a co za tym idzie zastosowanie nowych umiejętności w realnym życiu.

 

Terapia poznawczo–behawioralna jest terapią krótkoterminową - obejmuje od kilku do dwudziestukilku sesji (w zależności od złożoności problemów i ich utrwalenia zdarzają się terapie dłuższe), spotkania odbywają się raz w tygodniu. Podczas spotkań koncentrujemy się na "tu i teraz", czyli rozwiązywaniu bieżących trudności i problemów (co nie wyklucza analizy przeszłych doświadczeń). Trzecią istotną cechą wyróżniającą terapię poznawczo-behawioralną jest oparcie na współpracy, co oznacza, że terapeuta wspólnie z klientem wypracowują optymalny przebieg terapii. Klient jest zatem aktywnym i zaangażowanym uczestnikiem terapii, czego rezultatem po jej zakończeniu jest umiejętność wykorzystania uzyskanych sprawności i niezależność od pomocy psychoterapeuty. 

 

Jeżeli doświadczają Państwo problemów w codziennym funkcjonowaniu, a dotychczasowe próby radzenia sobie nie sprawdzają się, proponuję, skorzystanie z jednej z najskuteczniejszych i najszybciej przynoszących korzystne rezultaty metod psychoterapii.

EMDR (Eye Movement  Desensitization and Reprocessing) 

Terapia EMDR jest metodą, która pozwala pomóc osobom z problemami o podłożu lękowym. Szczególnie zalecana jest w przypadku zaburzeń zapoczątkowanych przez wydarzenie traumatyczne typu przemoc, wykorzystanie seksualne, wypadki, katastrofy naturalne. Jest jedną z dwóch metod oficjalnie rekomendowanych przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) do leczenia zaburzeń posttraumatycznych (PTSD) u dzieci, młodzieży oraz osób dorosłych, zarówno w procesie indywidualnym jak i grupowym.

 

Przeciętnie terapia obejmuje od trzech do sześciu sesji. Sesje terapeutyczne trwają  60 min. Zdarza się, że problem zostaje rozwiązany już podczas kilku pierwszych spotkań, czasem jednak, terapia wymaga dłuższego czasu.

 

EMDR jest zintegrowanym podejściem terapeutycznym, które łączy elementy różnych technik psychoterapeutycznych z aspektem neurofizjologicznym. Nazwa EMDR najczęściej tłumaczona jest na język polski jako „Terapia odwrażliwiania za pomocą ruchu gałek ocznych”, jednak  tłumaczenie to nie oddaje w pełni istoty metody. 

 

Bilateralna Stymulacja (BLS) pozostaje najbardziej rozpoznawalnym elementem terapii, stanowi ona jedną z ośmiu faz całego procesu terapeutycznego. Technika BLS polega na aktywizacji półkul mózgowych za pośrednictwem szybkich, naprzemiennych bodźców wzrokowych, słuchowych lub dotykowych. Faza stymulacji poprzedzona jest wywiadem i dodatkowym przygotowaniem pacjenta według ustrukturalizowanego protokołu. Zadaniem aktywizacji półkul jest poprawa komunikacji pomiędzy nimi. W  ten sposób przywrócona zostaje emocjonalno-poznawcza równowaga, zaburzona wcześniej na skutek traumatycznych przeżyć. Wspomnienia dotyczące trudnych doświadczeń przechowywane są w oryginalnej, lękotwórczej formie, zostają "zamrożone" w sieciach neuronalnych, nie dając szans na poznawcze przetworzenie informacji. Powtarzające się, rytmiczne ruchy gałek ocznych (lub bodźce dotykowe, czy słuchowe), połączone z wyobrażeniową reprezentacją trudnego wspomnienia (obraz, myśli, emocje, odczucia z ciała), ułatwiają takie przetworzenie informacji, które zagwarantuje wyeliminowanie zaburzenia na poziomie emocjonalnym. W ten sposób terapia EMDR pozwala całkowicie przetworzyć negatywne wspomnienie wywołujące problemy w teraźniejszości i obawy o przyszłość.

 

EMDR sprawdza się również w szeroko pojętych zaburzeniach lękowych (np. fobie proste, lęk przed oceną społeczną, lęk przed wystąpieniami publicznymi). Doświadczenia terapeutów EMDR oraz liczne badania kliniczne potwierdzają skuteczność metody w terapii osób chorujących przewlekle (np. cukrzyca, astma, nadciśnienie), w przypadku dolegliwości bólowych oraz zaburzeń psychosomatycznych.